La carretera (reseña por Geli L.)

RESUMEN:

O libro trata sobre a viaxe emprendida entre un pai e un fillo en busca da súa salvación a cal é a costa, nun lugar desolado e apocalíptico. A súa vida vese ameazada pola presenza de caníbales e a falta de alimento, o único que teñen é o un ao outro.

OPINIÓN PERSOAL:

O libro gustoume moito, aínda que é unha historia moi dura e con momentos bastante crudos, representa o amor e do que é capaz de facer un pai polo seu fillo. Non só é unha historia de supervivencia, senón que tamén unha historia na que o máis importante é a esperanza. Unha esperanza na cal o pai trata que o seu fillo se aferre
Foi un libro un poco difícil de ler, porque imaxinar a un neno nesa situación é moi doloroso, pero o que realmente me atrapou foi a manera de escribir do autor. E é un libro que recomendaría a calquera.

8ª Reunión do club dos clásicos

Acaloradísimo debate sobre o final do libro: son os bos ou simplemente lle din eso a Chico para logo comelo? Polo que limos ata aquí, o lóxico sería que non tivesen boas intencións, pero... quen sabe? Hai opinións para todo.

Tamén fixemos unha reflexión sobre a personalidade de Padre. Neste mundo postapocalíptico onde as persoas perden a humanidade, o único que lle resta a Padre, e que o mantén como humano, é o amor polo seu fillo. Neste sentido é moi significativo o contraste coa nai e a escena onde lle recrimina ao seu marido que lles salvase a vida, perde a esperanza de atopar un lugar onde vivir a salvo e marcha sola cara o suicidio.

Novelón.

7ª Reunión do club dos clásicos

    Seguimos lendo La Carretera. So restan dúas persoas para terminar o libro. Non queremos facerlles spoilers, así que deixamos o debate sobre o significado do final para a seguinte reunión. H confésase traumatizada pola escena do recién nacido asado ao espeto. Todos estamos de acordo en que é unha escena durísima, pero tamén en que ten significado dentro da novela. Non é violencia gratuita nin moito menos. Cormac McCarthy quéremos levar a un mundo onde as condicións de vida sexan o máis duras posibles. Sen as condicións mínimas para garartir a subsistencia, os seres humanos perdemos todo o que temos de humanidade y por iso aparece unha escena como a da nai que se come ao seu recén nacido. O mesmo sucede coa bodega humana. A humanidade, para selo, ten que ter as condicións mínimas para poder sobrevivir cubertas. En caso de que teñamos que loitar cada segundo para poder sobrevivir, sae o instinto e volvémonos animáis. A humanidade, para selo, ten que existir en sociedade.

6ª Reunión do club dos clásicos

    Nova reunión do club dos clásicos, esta vez para falar de The Road, de Cormac McCarthy.

    O libro está a gustar. Todos estamos de acordo en que é un libro moi, moi duro. A pesar desta dureza, o alumnado di que o está a ler sen problemas, e máis de un recoñécese enganchado.

    Falamos un pouco da moda actual das narracións postapocalípticas e todos estamos de acordo en que é un xénero que da moito xogo. Ao por aos persoaxes nunha situación límite, perden todo o seu recubremento e tan so queda a súa esencia, a súa verdadeira personalidade. Esto é o que pasa na Carretera, ou alo menos no que temos lido até o de agora. Neste sentido, La Carretera lémbramos a The Walking Dead. Malia que un sexa unha narración de zombies e a outra unha loito por sobrevivir tras unha ecatombe nuclear, en ámbolos dous casos os persoaxes están sometidos a unhas condicións de vida tan duras que sae a súa verdeira personalidade. Non poden refuxiarse detrás das súas relacións ou das súas posesións. As persoas aparecen completamente denudas.